Jeżeli chcemy stworzyć sieć domową, w której choć jeden z komputerów ma mieć dostęp do Internetu możemy to zrobić na klika sposobów. W momencie, kiedy tylko jeden komputer będzie miał dostęp do Internetu, najprostszym sposobem jest zaopatrzenie komputera z dostępem w dwie karty sieciowe oraz drugiego w jedną. W jedną kartę sieciową naszego komputera z dostępem do Internetu wpinamy kabel odpowiedzialny za połączenie z dostawcą internetowym, a w drugą kabel crossowy wpinając jednocześnie drugi koniec w kartę sieciową drugiego komputera. W tym momencie dokonujemy następującej konfiguracji:

[li]Karta sieciowa odpowiedzialna za połączenie z Internetem powinna być konfigurowana według wytycznych naszego dostawcy Internetu, najczęściej jest to tylko ustawienie opcji DHCP[/li]
[li]Druga karta sieciowa w komputerze z dostępem do Internetu powinna uwzględniać ustawienia IP oraz maski podsieci i tak na przykład IP 192.168.0.2 i maski podsieci 255.255.255.0[/li]
[li]Na drugim komputerze wpisujemy w tym momencie adres IP 192.168.0.3 i maskę podsieci zgodną z pierwszym komputerem czyli 255.255.255.0[/li]

Po dokonaniu takich ustawień i zainstalowaniu na obu komputerach protokołu udostępniania plików i drukarek w sieci Windows posiadamy w pełni funkcjonalną sieć domową. Możliwe jest także użycie zamiast rozwiązania z kablem crossowym odpowiedniego urządzenia rozdzielającego, na przykład switcha. Wiąże się to jednak z dodatkowymi kosztami zakupu jak i późniejszej eksploatacji ze względu na konieczność podłączenia switcha do zasilacza, jednak da on nam dodatkowe możliwości, choćby szybką i łatwą możliwość dołączenia dodatkowych urządzeń do naszej już istniejącej sieci. Jeżeli zdecydujemy się na zakup tego rodzaju rozdzielacza należy wyposażyć się w dwa standardowe kable sieciowe, którymi połączymy oba komputery ze switchem. Konfiguracja wygląda identycznie jak przy kablu crossowym, a podłączenie dodatkowych urządzeń polega w tym momencie na fizycznym podłączeniu kablem sieciowym urządzenia do rozdzielacza oraz na wpisaniu w konfiguracji adresu IP innego niż już istniejące, na przykład 192.168.0.4 i maski podsieci zgodnej z istniejącą siecią, czyli w tym momencie 255.255.255.0.